เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 เธอถึงกับบอกว่าฉันเป็นคนดี?
เจ็ดโมงครึ่งตอนเช้า ฝนตกปรอย ๆ นอกหน้าต่างหยุดลงแล้ว ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไอดินชื้นแฉะ
ผมถูกปลุกให้ตื่นเพราะความอึดอัด
ความอึดอัดนี้ ครึ่งหนึ่งมาจากสรีระ อีกครึ่งหนึ่งเพราะหนัก
ผมลืมตาขึ้น พบว่าซูเถาตัวอ่อนปวกเปียกราวกับปลาหมึกยักษ์ไร้กระดูก นอนแนบชิดซุกอยู่ในอ้อมอกของผมทั้งตัว
เรียวขายาวขาวเนียนทั้งสองข้างของเธอ มีข้างหนึ่งยังพาดทับอยู่บนเอวของผมอย่างเปิดเผย
สงสัยคงเป็นเพราะห้องซอมซ่อนี้หนาวเกินไป ในความฝันเธอจึงตามหาไออุ่นตามสัญชาตญาณ
ผมก้มหน้ามองดู ยัยหนูคนนี้นอนหลับปุ๋ย ขนตายาวกะพริบไหวเบา ๆ เป็นครั้งคราว
พวงแก้มแดงระเรื่อ ริมฝีปากยังเผยอออกเล็กน้อย ลมหายใจรดรินลงบนกระดูกไหปลาร้าของผม จั๊กจี้จนใจผมสั่นระรัว
ความรู้สึกแบบนี้ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ