เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 เอาครั้งแรกของเธอแล้ว ยังจะไล่เธอไปนอนข้างถนน?
ผมจุดบุหรี่ขึ้นมาอีกตัวโดยไม่สนว่าจะสำลักเธอหรือไม่ แล้วสูดเข้าไปคำใหญ่
สารนิโคตินไหลผ่านลำคอเข้าไปในปอด ความรู้สึกแสบร้อนนั้นช่วยกดข่มความอยากฆ่าคนของผมลงไปได้บ้าง
“เลิกร้องไห้ได้แล้ว” เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นอันอัดอั้นของซูเถา ในใจผมก็หงุดหงิดเหลือเกิน
“ร้องไห้แล้วมีประโยชน์อะไร? น้ำตามันจะไปร้องเอาเงิน 5,000 หยวนนั่นกลับมาได้หรือ?”
“หรือจะร้องเอาแฟนหนุ่มของเธอคนนั้นกลับมาได้?”
ซูเถาหดตัวอยู่ในผ้าห่ม หัวไหล่สั่นกระตุก ไม่กล้าตอบคำใด
เมื่อมองดูท่าทางเหมือนนกกระทาของเธอ ผมก็ถอนหายใจในใจ
ยัยหนูคนนี้โง่เง่าจนไร้ขอบเขต โดนคนเขาหลอกขายไปยังไปช่วยเขานับเงิน สุดท้ายกระทั่งเศษกระดูกยังโดนคนอื่นเคี้ยวจนแหลกแล้วถ่มทิ้ง
“ต่อไปคิดจะทำยังไง?” ผมเคาะขี้บุหรี่ พยายามทำน้ำเสียงให้ฟังดูไม่กระโชกโฮกฮากจนเกินไป