เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ทั้งหมู่บ้านรู้หมดแล้ว?
สายตัดไปแล้ว
มือของซูเถาตกลงข้างลำตัว โทรศัพท์มือถือร่วงหล่นดัง “เพล้ง” กระแทกพื้นซีเมนต์อย่างแรง หน้าจอแตกละเอียดเป็นใยแมงมุมในชั่วพริบตา
เธอไม่ได้ก้มลงเก็บ ทั้งร่างคล้ายถูกดึงกระดูกสันหลังออก ค่อย ๆ ทรุดตัวครูดลงไปตามมุมกำแพง สุดท้ายก็นั่งกองหมดเรี่ยวแรงอยู่บนพื้น
“จบแล้ว…… พังหมดแล้ว……”
ปากเธอพึมพำซ้ำไปซ้ำมา แววตาว่างเปล่าไร้ประกายราวกับบ่อน้ำแห้งขอด
ผมยืนอยู่ริมหน้าต่าง บุหรี่ในมือไหม้ลามจนถึงก้นกรอง ความร้อนลวกจนนิ้วมือผมกระตุก
แผนนี้โหดเหี้ยมเกินไปจริง ๆ
ในเมืองใหญ่ แม้ชื่อเสียงจะเหม็นโฉ่ แต่แค่ย้ายไปอยู่ที่ที่ไม่มีใครรู้จักก็ยังพอเอาตัวรอดได้
ทว่าในตัวเมืองอำเภอเล็ก ๆ ที่เป็นสังคมคนคุ้นเคยกันหมด จดหมายแจ้งเบาะแสระบุชื่อจริงพร้อมรูปถ่ายและบันทึกการสนทนาถูกส่งตรงถึงคณะกรรมการชุมชนแบบนั้น