กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 ไปตามนัด
ผมตั้งใจมาเร็วกว่ากำหนดสิบนาที
และไม่ได้เปิดไฟ
ห้องโรงแรมทรุดโทรมบนชั้นสองห้องนี้ ผ้าม่านถูกดึงปิดมิดชิด แสงจากข้างนอกแทงเข้ามาไม่ได้แม้แต่เส้นเดียว อากาศในห้องเจือกลิ่นกระดาษแข็งขึ้นรา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อราคาถูก และกลิ่นบุหรี่เก่าคาวที่ไม่รู้เจ้าของห้องคนไหนทิ้งเอาไว้
ผมนั่งอยู่ในโซฟาเก่าที่เต็มไปด้วยรอยไหม้จากก้นบุหรี่ ตัวทั้งตัวจมหายไปในเงามืด
แสงเย็น ๆ สีหม่นจากจอโทรศัพท์มือถือ เป็นแหล่งแสงเพียงอย่างเดียวบนใบหน้าผม ยอดเงินคงเหลือในวีแชตแสดงไว้ 8,850.50 หยวน บวกกับเงินก้อนเล็ก ๆ ในอาลีเพย์อีกหน่อยหนึ่ง นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดของผมตอนนี้
เมื่อก่อนนัก ตังค์เท่านี้แม้แต่จะพาลูกค้าไปดื่มไวน์สักมื้อเก๋า ๆ ยังไม่พอ