บทที่ 184: คนทำผิดย่อมร้อนตัว

บทที่ 184: คนทำผิดย่อมร้อนตัว

เดิมทีหลี่ชิงโจวไม่รู้ว่าคนรักเก่าของหลินจื้อเฟิงคือโจวเชี่ยน เขาไม่ได้มีงานอดิเรกชอบแอบอ่านจดหมายของคนอื่นสักหน่อย

แต่หลินจื้อเฟิงกำลังทุกข์ใจ เขาไม่รู้จะไประบายกับใคร จึงทำอาหารสองอย่างพลางจมอยู่ในความเศร้าซับซ้อนที่เอ่อล้นจนแทบกลายเป็นสายน้ำ แล้วลากหลี่ชิงโจวมาดื่มด้วยกัน

พอคนเมามากขึ้น คำพูดก็พรั่งพรูตามไปด้วย หลินจื้อเฟิงลากหลี่ชิงโจวมาระบายความทุกข์ ตั้งแต่รำลึกถึงตอนที่ทั้งคู่ยังอยู่อนุบาล ยาวไปจนถึงช่วงมัธยมปลาย

“ชิงโจว นายไม่เข้าใจหรอก เอาเถอะ จริงๆ แล้วฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แค่รู้สึกว่าใจมัน—เย็นวาบไปหมด”