บทที่ 90: น้ำใจ

บทที่ 90: น้ำใจ

พอใกล้ถึงตัวอำเภอ หลี่ชิงโจวก็โบกมือลาเจ้าหนูกับคนอื่นๆ ทั้งห้าคนแยกกันไป คนหนึ่งมุ่งหน้าไปทางใต้ ส่วนอีกสี่คนเดินทางไปทางเหนือ

หลังจากถึงตัวอำเภอ หลี่ชิงโจวก็ไม่รีรอ นั่งรถไปต้าลี่ จากนั้นนั่งรถจากต้าลี่ไปเว่ยหนาน แล้วจึงขึ้นรถไฟที่มุ่งหน้าไปซีอาน

พอถึงซีอาน หลี่ชิงโจวยังไม่รีบไปต่อ ในมิติเก็บของมีทองคำกับเงินแท่งตั้งมากมาย จะเก็บไว้ให้มันออกลูกออกหลานหรือไง? อีกไม่นานก็ต้องไปเป่ยต้าฮวงแล้ว อย่างน้อยก็ต้องแลกคูปองธัญพืชทั่วประเทศติดตัวไว้บ้างไม่ใช่เหรอ?

ซีอานยังไงก็เป็นเมืองใหญ่ จะไม่มีตลาดมืดได้ยังไง? สำหรับคนอื่น ตลาดมืดอาจอันตราย แต่สำหรับหลี่ชิงโจว ที่นั่นกลับเป็นโอกาส

ปล้นกันเองในตลาดมืดงั้นเหรอ? หึๆ เขาชอบอะไรแบบนี้แหละ ทั้งตื่นเต้นทั้งเร้าใจ!