บทที่ 89: บังเอิญไปเจอ

บทที่ 89: บังเอิญไปเจอ

ฟ้าดินกว้างใหญ่แค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่ากินข้าว พอมีของอร่อยอยู่ตรงหน้า เรื่องอื่นก็พักไว้ก่อน

เจ้าหนูไม่ได้กินคนเดียว แต่ยังปลุกเสี่ยวหลานกับฮวาฮวามากินด้วยกัน

หลี่ชิงโจวเองก็หิวแล้วเหมือนกัน เขากำหวงหมัวหมัวไว้ในมือ ถือข้าวแปดสมบัติหนึ่งกล่อง กินคู่กับเนื้อแกะนึ่งและหมูย่าง แถมยังหยิบกระเทียมสองกลีบกับพริกมากินแกล้มด้วย

วิธีกินแบบนี้ทำให้คนมองจนตาค้าง เจ้าหนูถือชามซุปเครื่องในแกะ อดสงสัยไม่ได้จึงถามว่า “ชิงโจว นายเอาของหวาน เค็ม แล้วก็เผ็ดมากินด้วยกัน ไม่รู้สึกว่ารสชาติมันแปลก ๆ เหรอ?”

หลี่ชิงโจววางตะเกียบลง ยกกระป๋องชาขึ้นซดเหล้าไปอึกหนึ่งจนเผ็ดร้อน เขาสูดปากฟู่ ๆ

“แค่ก...”

“ก็แปลกอยู่นิดหน่อย แต่ก็ใช้ได้ เพลินดี!”

“พวกนายกินกันเลย ไม่ต้องเกรงใจ มัวมองฉันทำไม?”