บทที่ 88: อย่ารนหาที่ตายก็แล้วกัน

บทที่ 88: อย่ารนหาที่ตายก็แล้วกัน

ดูเหมือนชาวบ้านจะพูดกันไม่ผิด สมบัติที่ซ่อนอยู่ที่นี่เป็นของบรรพบุรุษตระกูลเฉินจริง ๆ ตระกูลเฉินถูกฆ่าล้างตระกูลไปเสียก่อนจะถึงช่วงปลายราชวงศ์ไว้เปีย ซึ่งเป็นยุคที่เหรียญเงินหยวนกับหยกเริ่มแพร่หลายเสียอีก

แต่ตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีเวลาสืบหรอกว่าตระกูลเฉินประสบเคราะห์กรรมได้ยังไง พวกเขากำลังกลุ้มใจกับทอง เงิน และเครื่องประดับกว่าหกร้อยกิโลกรัมนี้ว่าจะจัดการยังไงดี

หลี่ชิงโจวอยากเก็บเงินกลับเข้าไปในมิติเก็บของอยู่เหมือนกัน แต่มีเจ้าหนูอยู่ตรงหน้า เขาไม่อยากเปิดเผยไพ่ตายของตัวเอง

ตอนนี้เจ้าหนูร้องไห้จนพอแล้ว เขาลูบไหที่เต็มไปด้วยทองกับเงินพลางกลุ้มใจ

“ชิงโจว นายพอมีทางไหม คิดหาวิธีขนของพวกนี้กลับส่านเป่ยได้รึเปล่า?