กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: รวยแล้ว รวยแล้ว!
ตอนกลางวัน เจ้าหนูพาเด็กสองคนออกไปขอทานอีกครั้ง ผู้เฒ่าในหมู่บ้านที่บังเอิญเจอเขายังหัวเราะพลางพูดหยอกล้อว่า
“ไอ้หนุ่ม ไม่ขึ้นเขาไปดูหน่อยเหรอ?”
“ใช่แล้ว ไปลองเสี่ยงโชคดูหน่อยก็ดีนะ”
เจ้าหนูหัวเราะซื่อ ๆ “ไม่ล่ะ ฉันไม่ได้เกิดมามีดวงรวยกับเขาหรอก”
“เด็กคนนี้นี่ ไม่มีความทะเยอทะยานเอาซะเลย!”
“ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ...”
ยิ่งเจ้าหนูหัวเราะซื่อ ๆ คนในหมู่บ้านก็ยิ่งหัวเราะกันจนหุบปากไม่ลง
พวกเขาเห็นคนโชคร้ายที่มาตามหาสมบัติทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ และเสแสร้งสารพัดจนชินตา สุดท้ายก็ต้องจากไปอย่างหมดสภาพพร้อมความผิดหวังเต็มหัวใจ จึงหวังว่าเยาวชนปัญญาชนตัวน้อยตรงหน้าจะสร้างความสนุกให้พวกเขาได้บ้าง
ไม่ใช่ว่าชาวบ้านมีเจตนาร้ายอะไร ชาวบ้านหมู่บ้านเฉินจวงล้วนเป็นคนดี เพียงแค่เวลาเบื่อ ๆ ก็หาเรื่องหยอกเล่นกันเท่านั้น