บทที่ 28: คืนนี้กินไก่

บทที่ 28: คืนนี้กินไก่

“โชคดีมีชัย คืนนี้กินไก่!”

หลี่ชิงโจวก้าวเข้าไปยกไก่ป่าขึ้นมา เห็นขนของมันมีสีสันสดใสหลากหลายสี แถมขนหางยังยาวเกือบครึ่งเมตร

ลองชั่งน้ำหนักดูแล้ว น่าจะหนักเกินหนึ่งกิโลกรัมไปหน่อย มันกินทั้งเมล็ดพืชและแมลงตัวเล็ก ๆ ถึงช่วงขาดแคลนอาหารในฤดูใบไม้ผลิก็ยังไม่ค่อยหิว แถมยังอ้วนพีใช้ได้

“วิ่งสิ ทำไมไม่วิ่งแล้วล่ะ? โดนยิงแล้วยังไม่เจียมตัวอีก ต้องจับไปอาบน้ำ ใส่ต้นหอม กระเทียม แล้วก็พริกเพิ่มด้วย!”

เขาหยิบเชือกเส้นเล็กออกมามัดไก่ป่าไว้ จากนั้นก็ถือมันเดินไปตามเนินเขาอย่างอารมณ์ดี ไม่ยอมเก็บเข้ามิติเก็บของทันที แล้วเริ่มเดินสำรวจไปรอบ ๆ

อย่างที่หลี่ชิงโจวเคยคุยกับคนอื่นไว้ สัตว์ป่าแถบนี้ฉลาดแกมโกงมาก นอกจากนกที่บินได้แล้ว ส่วนใหญ่จะซ่อนตัวอยู่ตามหุบเขาและออกหากินเฉพาะตอนกลางคืน