บทที่ 26: ลูกไม้เล็กๆ

บทที่ 26: ลูกไม้เล็กๆ

หลี่ชิงโจวจากไปอย่างรวดเร็ว ทั่วทั้งหมู่บ้านพลันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงร้องโหยหวนของชายหนุ่ม

เลขานุการพรรคสาขามาถึงอย่างรวดเร็ว เขาสวมเสื้อหนังแกะเก่า ๆ ที่ขนหลุดจนเกลี้ยง แล้วก้าวฉับ ๆ เข้ามา

ตอนนี้ชายหนุ่มถูกคนกลุ่มหนึ่งล้อมไว้ตรงกลาง ทุกคนไม่ใช่หมอ แม้อยากช่วยก็ช่วยอะไรไม่ได้ แต่ยังคงกระตือรือร้น ยืนล้อมชายหนุ่มพลางตะโกนถามกันจ้าละหวั่น

เป็นความกระตือรือร้นที่ไร้ประโยชน์ล้วน ๆ ต่อให้พวกเขาล้อมกันแน่นหนาแค่ไหน ชายหนุ่มก็ยังเจ็บจนเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้า กอดขาที่หักพลางร้องโอดโอย

คนยังมาไม่ถึง แต่เสียงตะโกนอันดังลั่นของเลขานุการพรรคสาขาก็ดังมาก่อนแล้ว “เกิดอะไรขึ้น? มามุงอะไรกัน? หลีกไป...”

ชาวบ้านรีบเปิดทาง แล้วพากันรายงานสถานการณ์ให้เลขานุการพรรคสาขาฟังอย่างละคนสองคำ