บทที่ 25: ฆ่าไก่ขู่ลิง

บทที่ 25: ฆ่าไก่ขู่ลิง

หลี่ชิงโจวออกวิ่งไปทางหมู่บ้านทันที ท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไว เพียงแตะปลายเท้าก็พุ่งไปได้ไกลห้าหกเมตร

แต่เขายังช้าไปก้าวหนึ่ง ตอนที่เพิ่งวิ่งขึ้นไปถึงลานดินยกสูงซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านถ้ำดินของซ่งไก่หลาน เธอก็เปิดประตูบ้านออกมาแล้ว

ราวกับได้ยินเสียง หรือสัมผัสถึงสายตาของหลี่ชิงโจว ซ่งไก่หลานหันกลับมา น้ำตาไหลร่วงลงมาเป็นสาย เธอทิ้งไว้เพียงสายตาเย็นชาและแปลกหน้าคู่หนึ่ง ก่อนร่างจะวูบเข้าไปในบ้านแล้วปิดประตูลง

หลี่ชิงโจวรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ฝีเท้าพลันหยุดชะงัก

ถึงตอนนี้เขาจะหลอมปราณเข้าสู่ร่างได้แล้ว แต่ก็ยังเป็นแค่มือใหม่เท่านั้น ตลอดสองชาตินี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นสิ่งอาถรรพ์ แถมยังเกิดขึ้นกลางดึก จะไม่รู้สึกหวาดผวาได้ยังไง?