บทที่ 24: ฉันก็รู้อยู่แล้ว

บทที่ 24: ฉันก็รู้อยู่แล้ว

ซ่งไก่หลานกว่าจะอาบน้ำเสร็จก็แทบหมดแรง จนเดินต่อไม่ไหว หลี่ชิงโจวจึงอุ้มเธอขึ้นไปบนลานเหนือถ้ำดิน วางเธอลง แล้วค่อย ๆ ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้แห้ง

อย่างไรหลี่ชิงโจวก็เป็นลูกหลานคนงานโรงงานทอฝ้าย แม้โรงงานจะผลิตแค่ด้ายฝ้ายกับผ้าชนิดต่าง ๆ แต่ก็มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโรงงานถักไหมพรมและโรงงานผลิตผ้าขนหนูและผ้าห่ม ของอย่างผ้าขนหนูกับถุงเท้าจึงไม่เคยขาด

เพราะงั้นการใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมหลายผืนจึงไม่ถือว่าฟุ่มเฟือยสำหรับเขา รอจนผมแห้งพอสมควรแล้ว เขาถึงอุ้มเธอเข้ามาในอ้อมแขน และเริ่มฝึกตามกระบวนท่าที่เขียนไว้ในวิชานั้น

จริง ๆ แล้ววิชาบำเพ็ญคู่ไม่ได้จำเป็นต้องดูดหยินเสริมหยาง หรือดูดหยางเสริมหยินจนคู่บำเพ็ญสูญเสียพลังทั้งหมด ถึงขั้นสูบโลหิตแก่นแท้ของอีกฝ่ายจนแห้งเหือดและตายคาที่

ส่วนการใช้กุมารกุมารีบริสุทธิ์หลอมโอสถหรือฝึกวิชาชั่วร้ายที่เกินเลยไปกว่านั้น เป็นเรื่องที่สำนักมารเท่านั้นทำ