บทที่ 209 ชะตาบ้านเมือง

บทที่ 209 ชะตาบ้านเมือง

เมื่อม่านราตรีโรยตัวลงมาอีกครา

ทัพชิงที่เคยบ้าคลั่งก็สงบลง ความสูญเสียอันหนักหน่วงซัดเอาราชสำนักชิงตั้งแต่ระดับบนจรดล่างจนเงียบกริบ แดนเขตเมืองหลวงที่เพิ่งตีแตกมาหมาดๆ ชักจะไม่น่าอภิรมย์เสียแล้ว

แม้แต่เหล่าเชื้อพระวงศ์ต้าชิงผู้หยิ่งยโสโอหังที่สุดต่างก็พากันหดหัว เหล่าชาวป่าเถื่อนถูกอาวุธปืนอันเฉียบคมน่าสะพรึงกลัวของทหารรักษาการต้าหมิงบดขยี้สังหาร

จู่ๆ บรรดานายท่านก็พลันมีท่าทีเมตตาต่อพวกขี้ข้าขึ้นมาเสียอย่างนั้น

กระทั่งนายท่านต้าชิงผู้โหดเหี้ยมอย่างตัวตั๋ว เมื่อมองดูขี้ข้าเฒ่าอย่างหงเฉิงโฉ่วรวมถึงกองกำลังทัพฮั่นของเขา ก็ยังรู้สึกขัดหูขัดตาน้อยลงไปบ้าง

เรื่องนี้ทำให้หงเฉิงโฉ่วปลาบปลื้มจนเนื้อเต้น!

ใต้ผืนฟ้ายามราตรี ค่ายใหญ่ทัพชิงสว่างไสวไปด้วยแสงคบเพลิง

ตัวเอ่อร์กุ่นยังคงเร่งระดมพลสับเปลี่ยนกำลังรบ

ศึกชิงชะตาบ้านเมืองเดิมทีก็เป็นเช่นนี้เอง ยามที่สองขุมกำลังซึ่งต่างอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์พุ่งเข้าห้ำหั่นกัน ย่อมไม่เคยขาดความนองเลือดและซากศพที่สุมกันพะเนินดั่งภูผา