บทที่ 208 ยุทธวิธีหมูป่าบ้าเลือดหวนคืน

บทที่ 208 ยุทธวิธีหมูป่าบ้าเลือดหวนคืน

ราตรีแผ่คลุมลงมาอีกครา ท่ามกลางหิมะน้ำแข็งขาวโพลน ค่ายใหญ่ของกองทัพชิงที่อยู่ห่างจากเทียนจินเว่ยไปสิบกว่าลี้สว่างไสวไปด้วยคบเพลิง เสียงจอแจดังอึงอลไปทั่ว

บนลานกว้างระหว่างสองทัพ ซากศพของกองธงฮั่นนอนเกลื่อนกลาด

ท่ามกลางกองซากศพยังมีรถปืนใหญ่พลิกคว่ำระเนระนาด

กองปืนใหญ่ฮั่นที่หงเฉิงโฉวทุ่มเทต้นทุนมหาศาลสร้างขึ้นมา พลันถูกทำลายล้างย่อยยับอีกคำรบ ทำเอาหัวใจของหงเฉิงโฉวแทบจะหลั่งเลือด

เขาผิดหวังกับผลศึกเช่นนี้ยิ่งนัก

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

กองปืนใหญ่นี้เขาทุ่มเทเงินทองมหาศาล ฝึกฝนอย่างเคร่งครัดตามตำราฝึกยุทธวิธีทหารปืนใหญ่ของกองทัพเฟิ่งเวยมิใช่หรือ แล้วไฉนจึงยังเปราะบางจนไม่อาจทนรับการโจมตีได้เช่นนี้

หลักการข้อนี้ คิดอย่างไรเขาก็ตระหนักไม่แจ้ง

เขาทำได้เพียงรวบรวมกองกำลังส่วนที่เหลือรอดเงียบๆ กัดฟันกล้ำกลืนความเจ็บปวดลงไป เมื่อเป็นข้าทาสรับใช้มาเนิ่นนาน ใต้เท้าหงก็เรียนรู้ที่จะเก็บงำความอัดอั้นตันใจไว้กับตัว แล้วส่งรอยยิ้มประจบประแจงให้แก่ผู้เป็นนาย