บทที่ 194 สับแตงหั่นผัก

บทที่ 194 สับแตงหั่นผัก

คิดจะเล่นกับระบบทุนนิยมงั้นรึ

แววตาของโจวซื่อเสียนทอประกายเย็นเยียบ ครั้งนี้จะสั่งสอนให้พวกพ่อค้าหน้าเลือดที่ชอบกักตุนเก็งกำไรได้รู้ซึ้งว่า การล้มละลายนั้นเป็นเช่นไร

พริบตาเดียว วันเวลาล่วงเลยไปอีกสิบวัน

อากาศในเจียงหนานหนาวเย็นลงทุกที เดิมทีควรเป็นช่วงเวลาที่ทุกครัวเรือนต่างแย่งชิงกันซื้อเสบียงอาหารเพื่อเตรียมตัวรับหน้าหนาว ทว่าหน้าร้านค้าข้าวแต่ละแห่งกลับเงียบเหงาว่างเปล่า

หากมองไปยังที่ว่าการกองตรวจการลาดตระเวนเมืองฝั่งตรงข้าม กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ราษฎรถือตั๋วเสบียงต่อแถวรับข้าวสารยาวเหยียดดั่งมังกร

นั่นย่อมเป็นเรื่องธรรมดา ตราบใดที่ได้รับเสบียงฟรี ใครเล่าจะยอมเสียเงินซื้อ

สือเข่อฝ่าผู้ว่าการมณฑลเจียงหนานก็นับว่าเด็ดขาดนัก นำเจ้าหน้าที่ที่ว่าการกลุ่มหนึ่งวิ่งวุ่นจนเท้าแทบไม่ติดพื้นทุกเมื่อเชื่อวัน เพื่ออำนวยความสะดวกให้ราษฎรมารับข้าวสาร

ถึงกับระดมหัวหน้าชุมชนและหัวหน้าหมู่บ้านมาช่วยกันจัดการ

ทำให้ชาวบ้านยิ่งซาบซึ้งในบุญคุณเป็นล้นพ้น