บทที่ 195 กลุ่มคนหนุ่มเลือดร้อน

บทที่ 195 กลุ่มคนหนุ่มเลือดร้อน

บรรดาศิษย์และข้าราชการที่ถูกปลดพ้นตำแหน่งจำนวนมากต่างจ้องมองหม่าซื่ออิงตาละห้อย การที่ทุกคนยอมเข้ามาสวามิภักดิ์อยู่ใต้สังกัดของหม่าข้าหลวงใหญ่ ก็เพราะหวังจะได้กอบโกยผลประโยชน์

ที่สำคัญคือมีเส้นสาย มีตำแหน่งขุนนางให้ทำ

ทว่ายามนี้น้ำใจคนเริ่มแตกแยกเสียแล้ว

หม่าซื่ออิงทอดสายตามองปลายจมูก นิ่งสงบดั่งพระชราเข้าฌาน ไม่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว อาจเป็นเพราะถูกพานท้ายปืนกระแทกเข้าอย่างแรงจนทิ้งผลข้างเคียงจากอาการกระทบกระเทือนทางสมองเอาไว้

ช่วงเทศกาลปีใหม่แท้ๆ คนกลุ่มหนึ่งกลับต้องมานั่งแกร่วอยู่ในบ้านอาจารย์ตลอดทั้งคืน ทว่าเมื่อดูท่าทีแล้ว อาจารย์ท่านนี้คล้ายไม่มีเจตนาจะออกหน้าช่วยแต่อย่างใด

ในที่สุดก็มีคนทนรอนั่งต่อไปไม่ไหว ลุกขึ้นยืนอย่างหงุดหงิดพลางกล่าว "ท่านอาจารย์... ศิษย์ปวดท้องเบา ขอตัวกลับก่อนขอรับ"

คนผู้นี้สะบัดแขนเสื้อสาวเท้าออกจากบ้านอาจารย์อย่างรีบร้อน พอพ้นประตูใหญ่ก็เริ่มสบถด่าทันที "ไอ้เฒ่าเต่าหดหัว คิดว่าแน่มาจากไหนกันวะ!"

ช่างเป็นศิษย์ที่ดีเสียจริง

แต่ก็สมควรแล้ว ศิษย์ในสังกัดหม่าซื่ออิงมีแต่คนพรรค์ใด ดูจากหร่วนต้าเฉิงศิษย์เอกผู้ปากสว่างไร้กาลเทศะผู้นั้นก็รู้แจ้งเห็นจริงแล้ว