บทที่ 159 บดขยี้

บทที่ 159 บดขยี้

เพื่อช่วยเหลือโชซอน กองทัพหมิงสองแสนนายร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ สู้ศึกนองเลือดกับเหล่าโจรสลัดญี่ปุ่นหลายแสนคนตลอดเจ็ดปีเต็ม ราชวงศ์ต้าหมิงทุ่มเทกำลังทั่วทั้งแผ่นดิน ผลาญสิ้นเงินทองเสบียงกรังไปจนสุดคณานับ

ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นการชุบเลี้ยงหมาป่าตาขาวตัวหนึ่ง!

"ตึก"

เบื้องหน้าป้ายวิญญาณของเติ้งจื่อหลง ขุนพลผู้เกรียงไกรแห่งยุค โจวซื่อเสียนหยุดฝีเท้า ยกป้ายวิญญาณขึ้นมาแล้วปัดฝุ่นที่เกาะอยู่ออก

ยามที่ขุนพลเฒ่าเติ้งพลีชีพในสนามรบที่โชซอน ช่างน่าเศร้าและเด็ดเดี่ยวปานใด

หลังเช็ดทำความสะอาดป้ายวิญญาณอย่างระมัดระวังแล้ววางกลับคืนตำแหน่งเดิมอย่างเรียบร้อย โจวซื่อเสียนก็ยกเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงภายในศาลบรรพชนจงเลี่ยแห่งนี้

บัญชีแค้นนี้ สมควรแก่เวลาสะสางแล้ว

ยามนี้ภายนอกศาลหิมะโปรยปรายอย่างหนัก ภายในศาลาก็เริ่มมีเกล็ดหิมะร่วงหล่นลงมา โจวซื่อเสียนเงยหน้าขึ้นมอง คานเรือนด้านบนทะลุเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่โดยไร้ผู้ใดซ่อมแซม

เกล็ดหิมะร่วงกราวลงมาจากช่องโหว่ใหญ่ ดูช่างน่าเย้ยหยันยิ่งนัก