บทที่ 158 ศาลบรรพชนจงเลี่ย

บทที่ 158 ศาลบรรพชนจงเลี่ย

การระดมยิงถล่มอย่างบ้าคลั่งระลอกนี้ทำเอากองทัพเรือโชซอนพังพินาศย่อยยับ เดิมทีกองทัพเรือแห่งนี้มิได้อ่อนแอ ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับอานุภาพการยิงอันมหาศาลของเรือประจัญบานใบยุคใหม่ กลับเปราะบางราวกับแผ่นกระดาษ

"ตูม! ตูม!"

ปืนใหญ่หนักยังคงคำรามกึกก้อง กระสุนปืนใหญ่พุ่งเฉียดผิวน้ำเฉือนผ่านห้วงเวหาไปลูกแล้วลูกเล่า

เพียงหนึ่งชั่วยามสั้นๆ เรือรบใบของราชอาณาจักรโปรตุเกสก็ทำลายล้างกองทัพเรือโชซอนจนสิ้นซาก รวมถึงสิ่งปลูกสร้างป้องกันทั้งหมดของท่าเรือด้วย

ควันหนาทึบพวยพุ่งเสียดฟ้า เปลวเพลิงลุกโชนสว่างจ้า

"ถึงคราวพวกเราต้องออกโรงแล้ว"

ท่ามกลางหิมะโปรยปราย ภายใต้การคุ้มกันของเรือรบใบ เรือท้องแบนลำมหึมาค่อยๆ แล่นเทียบท่า ทหารม้าหนุ่มแห่งกองทัพเฟิ่งเวยเริ่มยกพลขึ้นบก

นี่คือศึกแรกของกองทหารม้าประจำกองบัญชาการผู้บัญชาการทหารของโจวซื่อเสียน ดาบถูกลับจนคมกริบ มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงหวังจิง

หวังจิงก็คือฮันซอง