บทที่ 160 อาชาเหล็กธารน้ำแข็ง

บทที่ 160 อาชาเหล็กธารน้ำแข็ง

"เอ๊ะ?"

พอได้ยินเช่นนั้น สายตาขององค์รัชทายาทก็เปลี่ยนเป็นเลื่อมใสศรัทธาขึ้นมาทันควัน

ชายสองคน คนหนึ่งโตคนหนึ่งเยาว์ ต่างส่งยิ้มอย่างรู้กันอยู่ภายในห้อง ท้ายที่สุดองค์รัชทายาทก็ยังเป็นเพียงเด็กหนุ่มไร้เดียงสา จึงถูกตบตาเอาได้อย่างง่ายดาย

ทว่าไม่นานนัก พระองค์ก็แย้มสรวลออกมาอย่างซื่อๆ เรื่องนี้ช่างสะใจยิ่งนัก นอกจากพี่เขยแล้ว เรื่องโสมมที่ประเทศราชเหล่านี้สมคบคิดกับขุนนางท้องถิ่น ไม่เคยมีผู้ใดกล้ากราบทูลพระองค์มาก่อนเลย

เรื่องนี้พัวพันกับขุนนางมากเกินไป ผลประโยชน์มหาศาลเกินไป

ฮ่องเต้ฉงเจินมีรับสั่งให้สืบสาวราวเรื่องอยู่พักใหญ่ แต่ก็ยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก สุดท้ายเรื่องนี้จึงเงียบหายไป ต้าหมิงเองยังเอาตัวแทบไม่รอด จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปช่วยประเทศราชอย่างโชซอนได้อีก

จำต้องปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม

เรื่องนี้จึงกลายเป็นคดีปริศนาในรัชศกฉงเจิน

นับแต่นั้น ราชวงศ์หลี่แห่งโชซอนก็ตกต่ำลงจนยากจะฟื้นคืน ไม่เคยมีผู้มีความสามารถปรากฏขึ้นมาอีกเลย สถานการณ์ในราชสำนักตกอยู่ในความระส่ำระสาย หากแต่กลับถูกมือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งควบคุมไว้อย่างเหนียวแน่น