บทที่ 153 โฉมงามขอฝากท้อง

บทที่ 153 โฉมงามขอฝากท้อง

บ่าวไพร่ต้มน้ำร้อนเสร็จอย่างรวดเร็ว จัดวางอ่างอาบน้ำเรียบร้อย

"ซ่า"

น้ำร้อนเทลงในอ่าง ไออุ่นลอยกรุ่นคลุ้งทั่วห้องนอน ครั้นบ่าวจวนสกุลโจวออกไปแล้ว ดวงตากลมโตเป็นประกายขึ้นมาทันที ชะโงกมองออกไปนอกหน้าต่าง ไร้เงาผู้คน

นางรีบคว้าแขนเสื้อหวังเวยไว้ "อาศัยตอนไม่มีคน รีบตามข้าไป กลับเจียงหนานกัน!"

"เจ้าเนี่ยนะ?"

หวังเวยมองท่าทางลับๆ ล่อๆ ของอีกฝ่ายจนทั้งขันทั้งอ่อนใจ จะตำหนิก็พูดไม่ออก ในเมื่อเพื่อนปักใจเชื่อไปแต่แรกแล้วว่าสามีตนเป็นคนชั่วช้าสารเลว

"เอาเถิดๆ เจ้าไปอาบน้ำก่อนเถอะ"

"เช่นนั้นก็ได้"

หลิวหรูซื่อพยักหน้า เสื้อผ้าเนื้อหยาบบนตัวเหนียวเหนอะหนะจนทนแทบไม่ไหว จึงยอมให้สองเพื่อนสนิทช่วยปลดเปลื้องอาภรณ์ลงแช่น้ำ