บทที่ 103 มีดที่คมกริบ

บทที่ 103 มีดที่คมกริบ

เหล่าแม่นางในหอนางโลมต่างพากันเกาะขอบหน้าต่างชั้นสอง ทอดสายตาหยาดเยิ้มพลางร้องตะโกนแซวนายทหารแห่งกองทัพเมืองหลวงอย่างมีจริตจะก้าน

"นายท่าน แวะมาเที่ยวบ่อยๆ นะเจ้าคะ"

"คนใจดำ พอใส่กางเกงเสร็จก็แกล้งจำกันไม่ได้แล้วหรือ?"

"ฮ่าๆ ฮ่าๆๆ!"

ชาวเมืองหลวงที่ยืนมุงดูอยู่สองฟากถนนต่างพากันหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

"คิก"

ท่ามกลางฝูงชน ซุนอี๋เหรินกับองค์หญิงต่างเอามือปิดปากแอบขำ ทั้งสองผลัดเปลี่ยนมาใส่ชุดฉางซานของบุรุษ พาบ่าวประจำบ้านและทหารกองทหารรักษาพระองค์สองสามคนแอบหนีออกมาดูเรื่องสนุก

ดวงหน้าน้อยๆ แดงระเรื่อ แย้มยิ้มสดใสดุจบุปผาแรกแย้ม

แม้จะอยู่ในชุดฉางซาน ทว่ามิอาจกลบเกลื่อนความงามล่มบ้านล่มเมืองได้ ทั้งสองชะเง้อมองตามหลังถวนอิ๋งทั้งสิบสองกอง ชายคนรักกำลังขี่ม้าศึกตัวใหญ่เยื้องย่างตามมาอย่างช้าๆ