บทที่ 102 ปลดออก

บทที่ 102 ปลดออก

ขุนนางสืบตระกูลในกองทัพเมืองหลวงที่ยื่นหนังสือลาออกมีมิน้อยเลยจริงๆ คนในกองทัพมีหรือจะไม่รู้ว่า กองทหารส่วนกลางต้าหมิงที่มีโครงสร้างมหึมานี้ แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงบัญชีที่เละเทะยุ่งเหยิงก้อนหนึ่ง

เนิ่นนานมาหลายปี นับตั้งแต่สิ้นสุดสามศึกใหญ่ในรัชศกวั่นลี่ของพระเจ้าเสินจง กองทัพเมืองหลวงก็เน่าเฟะลง มีแต่ยัดคนไม่เอาถ่านสารพัดรูปแบบเข้ามา

ข้างในนี้ไม่เพียงมีทหารคุณหนู ยังมีทหารคุณชาย วันๆ เอาแต่วิ่งไล่จับจิ้งหรีด พานกไปเดินเล่น คนที่คอยแต่กินเบี้ยหวัดผีมีมากเกินไปแล้ว

เรื่องพรรค์นี้ใครจะกล้าเปิดโปง?

ทว่าพอนายท่านน้อยโจวมาถึง บรรดาขุนนางสืบตระกูลต่างก็หวาดผวาขึ้นมาจริงๆ คนฉลาดทั้งหลายย่อมรู้ดีว่า ดาบของนายท่านน้อยฟันพรรคฉีขาดกระจุยไปแล้ว ยามนี้กำลังจ่อลงมาบนหัวของกองทัพเมืองหลวง

ดาบของนายท่านน้อยโจวช่างคมกริบยิ่งนัก

ดาบเล่มนี้กระทั่งพรรคฉีและสำนักผู้ตรวจการยังฟันเสียยับเยิน มีหรือที่ขุนนางสืบตระกูลจะต้านทานไหว ขุนนางสืบตระกูลรู้ความกว่าพวกพรรคฉีมากนัก บรรดาผู้เฒ่าผู้แก่และลูกหลานมารวมหัวปรึกษากัน คิดไปคิดมา... พวกเราชิงลาออกกันเถิด

อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงติ้งหนานปั๋ว ถือเป็นคนกันเองในหมู่ขุนนางสืบตระกูล อย่าไปสร้างความขุ่นเคืองให้เสียเปล่าเลย