กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 96 เหตุการณ์ร้องไห้หน้าศาลขงจื๊อ
ข่งเจินอวิ๋นฝันอย่างไรก็คาดไม่ถึงว่าโจวซื่อเสียนจะกล้าลงไม้ลงมือทำร้ายคนในพระราชวังต้องห้าม กล้าลงมือกลางการประชุมขุนนาง ทั้งยังเป็นการทุบตีหมายเอาชีวิต โดยไม่ไว้หน้าตนที่เป็นถึงอัครผู้ตรวจการฝ่ายขวาพ่วงด้วยตำแหน่งทายาทแห่งปราชญ์ผู้นี้เลยแม้แต่น้อย
เหล่าขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ยิ่งอ้าปากค้างตาค้าง เฝ้ามองดูซุนจือเซี่ยที่ไม่อาจรู้ว่าอยู่หรือตาย แต่ละคนตระหนกจนเปลือกตากระตุกรัว ในใจพร่ำร้องอามิตตาพุทธไม่หยุดหย่อน
โหดเหี้ยม ช่างโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!
ยามปกติในท้องพระโรงก็มีลงไม้ลงมือกันบ้าง ทว่าก็แค่น้ำลายแตกฟองใส่กัน หากบันดาลโทสะจนหน้ามืดก็ถอดหมวกขุนนาง ถอดรองเท้าเขวี้ยงใส่ อย่างมากที่สุดก็แค่ข่วนหน้าข่วนตากันสักทีสองที
ทว่าแม่ทัพภาคโจวผู้นี้เล่นซัดกะเอาถึงตายจริงๆ!
"เจ้า เจ้า!"
ข่งเจินอวิ๋นชี้นิ้วมา ร่างสั่นเทิ้มจนพูดจาไม่เป็นคำ
โจวซื่อเสียนเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ "เจ้าอะไรของเจ้าวะ?"
ข่งเจินอวิ๋นโมโหจนแทบคลั่ง ตัวสั่นระริก "คนกังฉิน!"