กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 95 ทุบตีคน
ซุนจือเซี่ยผู้นี้เป็นคนเช่นไรกัน เจ้านี่คือตัวแทนอันเด่นชัดของขุนนางฉ้อฉลในคราบผู้ทรงธรรมยุคปลายราชวงศ์หมิง บนกบาลโตๆ มีคำสองคำสลักไว้อย่างเด่นหรา
"เศษสวะ!"
นับตั้งแต่วันแรกที่ก้าวสู่วงการขุนนาง ซุนจือเซี่ยก็เผยสันดานต่ำช้าออกมาอย่างหมดเปลือก
ในรัชศกเทียนฉี่ เมื่อเห็นพรรคขันทีของเว่ยจงเสียนกำลังเรืองอำนาจ เขาก็รีบแล่นไปสวามิภักดิ์ ทำตัวเป็นสุนัขรับใช้ใต้ชายคาของเว่ยกงกงผู้เป็นพันปีหลวง กอบโกยผลประโยชน์ไปไม่ใช่น้อย
ต่อมาเมื่อจักรพรรดิฉงเจินขึ้นครองราชย์ และพระราชทานความตายให้เว่ยจงเสียน
เหล่าขุนนางในราชสำนักต่างพากันถวายฎีกา ขอให้ฮ่องเต้มีพระราชโองการเผาทำลายคัมภีร์ 'ซานเฉาเย่าเตี่ยน' ที่เว่ยจงเสียนเป็นแม่งานรวบรวมเรียบเรียงทิ้งเสีย
แต่ซุนจือเซี่ยกลับเกิดอาการคุ้มคลั่งขึ้นมาในยามนี้ เขากอดคัมภีร์วิ่งโร่ไปยังศาลขงจื๊อแล้วร่ำไห้โฮ เรียกวิญญาณให้เว่ยจงเสียน
ที่ทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร ก็เพื่อเกาะกระแส เพื่อสร้างชื่อเสียงน่ะสิ
หากจะเปรียบว่าเว่ยจงเสียนพูดจาไม่เป็นภาษาคนแต่ยังพอทำเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์อยู่บ้าง ขุนนางโฉดคราบตงฉินอย่างซุนจือเซี่ยก็คือพวกที่พูดจาไม่เหมือนคน ซ้ำยังไม่เคยทำเรื่องดีอันใดเลย