บทที่ 85 แปรพักตร์

บทที่ 85 แปรพักตร์

เดิมทีหงเหนียงจื่อมีชาติตระกูลมาจากพวกคนจรในยุทธภพ แม้รูปโฉมจะงดงามปานบุปผา แต่นิสัยใจคอกลับเด็ดเดี่ยวตรงไปตรงมา หลายปีมานี้ที่อยู่ในกองทัพฉ่วง นางอัดอั้นตันใจมานานแล้ว

หลี่จื้อเฉิงมิใช่ผู้นำที่ดี มีหรือนางจะไม่รู้?

หลี่เหยียนยังคงสับสน ลังเลใจ

หงเหนียงจื่อกลับก้าวเท้าขึ้นมาเบื้องหน้า เอ่ยเสียงนุ่ม "อย่างไรเสียยุทโธปกรณ์กับเสบียงกรังพวกนี้ก็เป็นของหลิวจงหมิ่น เป็นของกองทัพต้าซุ่นเรา ต่อให้คิดจะสืบสาวราวเรื่อง... ก็คงตรวจสอบอะไรไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ"

เมื่อเห็นใบหน้าคมคายของสามีแดงก่ำด้วยความกระอักกระอ่วน นางก็ร้อนใจจนได้แต่ทอดถอนใจ สามีผู้นี้ของนางดีไปเสียทุกอย่าง เสียอยู่อย่างเดียวคือซื่อสัตย์ภักดีจนเกินไป หัวแข็ง ดื้อรั้นเป็นไม้ท่อนเดียว!

ก็เพราะนิสัยเช่นนี้มิใช่หรือ หลายปีมานี้จึงได้ล่วงเกินเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งราชสำนักไปจนสิ้น จนถูกคนทั้งราชวงศ์ต้าซุ่นกีดกันขับไส

เป็นคนซื่อตรงถึงเพียงนั้น จะมีประโยชน์อันใดเล่า?

อีกประการหนึ่ง ยุคนี้ทหารทางการกลายเป็นกบฏ กบฏกลายเป็นทหารทางการ... มิใช่เรื่องที่พบเห็นได้ดาษดื่นหรอกหรือ?