กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 84 หลี่เหยียนมาแล้ว
หลี่จื้อเฉิงเริ่มเดือดดาลขึ้นมาบ้างแล้ว นี่มันฝูงเศษสวะกินข้าวมิใช่หรือไร?
ในที่สุด หลี่จื้อเฉิงก็สงบจิตสงบใจลงได้อย่างสิ้นเชิงจากความฮึกเหิมลำพอง นับแต่ตีทัพซุนฉวนถิงแตกพ่ายแล้วยาตราเข้าสู่เมืองลั่วหยาง ภายในใจก็เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจอย่างไร้เหตุผลมาตลอด
หยิ่งผยอง โอหังยิ่งนัก
คล้ายกับว่า ตนเองได้ขึ้นไปนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรในพระราชวังต้องห้ามแล้ว ทว่ารายงานด่วนทางทหารในมือกลับดูเหมือนกำลังเย้ยหยันอยู่
มั่นใจเกินขอบเขตไปแล้ว
หลี่จื้อเฉิงนิ่งงันไปครู่หนึ่ง เริ่มให้ความสำคัญกับทัพย่อยของกองทัพหมิงสายนี้ขึ้นมา
ยามนี้ ซ่งเซี่ยนเช่อจึงเอ่ยเสียงเบา "ฝ่าบาท เรื่องนี้... แม่ทัพจื้อเจียงจวินหลี่เหยียนรู้แจ้งยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ"
ใช่แล้ว!
หลี่จื้อเฉิงชะงักงัน เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่านับแต่ฤดูหนาวปีก่อน หลี่เหยียนก็ส่งฎีกาขึ้นมาหลายครั้งหลายคราเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของทัพหมิงสายจวนหวยชิ่งนี้