บทที่ 83 ตีแตกพ่าย

บทที่ 83 ตีแตกพ่าย

การเปิดฉากตีโต้กลับของกองทัพเฟิ่งเวยระลอกนี้ ซัดเอากองทัพซุ่นงงงวยจนสติหลุดไปในชั่วพริบตา พวกมันเคยพบเจอการโต้กลับแบบเอาชีวิตเข้าแลกเช่นนี้ที่ไหนกัน?

ทหารซุ่นที่เหนื่อยล้าจนแทบหมดเรี่ยวแรงอยู่แล้วในความโกลาหล เพียงแค่ปะทะกันซึ่งหน้าก็แตกพ่ายยับเยินไปตลอดแนวรบ

เหล่านายทหารเฟิ่งเวยที่ดุดันหาญกล้าที่สุดพุ่งนำอยู่แถวหน้า ดาหน้าโถมเข้าใส่จนมิอาจต้านทาน!

บรรยากาศเดือดพล่านถึงขีดสุด พวกคนหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาร่วมทัพต่างตาแดงก่ำ ถือดาบและทวนวิ่งตามผู้บังคับบัญชา ไล่ฟาดฟันศัตรูไปทั่วสารทิศ

ห่าเกาทัณฑ์ปลิวว่อนดั่งฝูงตั๊กแตน ลูกกระสุนสาดซัดปลิวกระจาย

โจวซื่อเสียนฆ่าฟันจนนัยน์ตาแดงก่ำ โถมทะลวงลงมาจากไหล่เขา ฟันคว่ำทหารซุ่นไปคนหนึ่ง ก่อนจะถีบซ้ำเข้าไปเต็มแรง ไม่นานก็ถูกทหารองครักษ์ส่วนตัวเข้ามากอดรั้งไว้แน่น

"คุ้มกันใต้เท้า!"

เหล่าทหารองครักษ์ตกใจแทบสิ้นสติ รีบกรูเข้ามารุมล้อมปกป้องแม่ทัพใหญ่ไว้ตรงกลาง

แววโลหิตในดวงตาของโจวซื่อเสียนค่อยๆ จางลง พลางสบถด่า "มารดามันเถอะ"