บทที่ 82 ตีโต้กลับ

บทที่ 82 ตีโต้กลับ

"มารดามันเถอะ!"

โจวซื่อเสียนมองตาค้าง อดไม่ได้ที่จะสบถด่าในใจ กองทัพซุ่นไปเรียนรู้แนวกระจายกำลังมาจากไหนกัน หรือว่ากลศึกพวกนี้ยังสามารถตรัสรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีอาจารย์สอน?

ทหารเอกย่อมเป็นทหารเอก นี่คือยอดฝีมือที่คลานออกมาจากกองซากศพทะเลโลหิตในสงครามอันยาวนาน จนหล่อหลอมกลายเป็นสัญชาตญาณการรบ

เขารู้สึกมึนชาไปหมดแล้ว

ในสมรภูมิบูรพายุคปลายราชวงศ์หมิง เขาถึงกับได้เห็นแนวกระจายกำลังกับตาตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า แนวกระจายกำลังสามารถหักล้างอนุภาพทำลายล้างจากการระดมยิงปืนไฟได้ดีที่สุด

"ปัง!"

ระยะหนึ่งร้อยก้าว โจวซื่อเสียนเล็งทหารเอกกองทัพซุ่นนายหนึ่งเข้ามาในศูนย์เล็งแล้วลั่นไก ทหารผู้นั้นตกใจจนตัวโยน รีบค้อมเอวพลันเท้าลื่นไถล กลิ้งหลุนๆ ลงไปตามไหล่เขา

ทว่า... กลับค่อยๆ คลานขึ้นมาอีกครั้ง

"ยิงไม่โดนรึ?"