บทที่ 81 ทหารองครักษ์ส่วนตัว

บทที่ 81 ทหารองครักษ์ส่วนตัว

การออกศึกของกองทัพเฟิ่งเวยในครานี้ พลทหารแต่ละนายพกพากระสุนและดินปืนติดตัวไปคนละสามสิบนัด ทั้งยังมีกระสุนสำรองอีกหกสิบนัด ซึ่งนับเป็นต้นทุนทั้งหมดที่โจวซื่อเสียนมีอยู่แล้ว

ปริมาณการผลิตดินปืนแบบใหม่ตามไม่ทันความต้องการ

ลำพังมีเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียวคงไม่พอ โจวซื่อเสียนเริ่มใคร่ครวญถึงการสร้างสายการผลิตขึ้นมาสายหนึ่งแล้ว จำต้องเร่งเพิ่มกำลังการผลิตดินปืนแบบใหม่ให้สูงขึ้นโดยเร็ว

หรือว่าจะก่อตั้งบริษัทผลิตอาวุธขึ้นมาสักแห่งดี?

ความคิดอันบ้าบิ่นผุดขึ้นมาในหัว ก่อตั้งกลุ่มอุตสาหกรรมทางทหารขึ้นมาเลยเป็นอย่างไร?

"อืม..."

โจวซื่อเสียนคิดว่าเรื่องนี้ยังมีความเป็นไปได้ในการลงมือทำอยู่มาก ทว่าก็ต้องรอให้ศึกนี้สิ้นสุดลงเสียก่อน ค่อยวางแผนจัดการอย่างรอบคอบ บางทีอาจจะดึงตัวลั่วหย่างซิ่ง ผู้บัญชาการจิ่นอีเว่ยเข้ามาร่วมด้วยก็เป็นได้

โดยไม่รู้ตัว กลุ่มอำนาจทางทหารอย่างกองทัพเฟิ่งเวยกำลังขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ประหนึ่งก้อนหิมะที่กลิ้งไปข้างหน้า