บทที่ 19 ขออาสาออกศึก

บทที่ 19 ขออาสาออกศึก

ท้ายที่สุด ภายใต้การเลื่อนยศปูนบำเหน็จที่บีบคั้นกดดันไม่หยุดหย่อนของจักรพรรดิฉงเจิน ซุนฉวนถิงจำต้องนำกองทัพฉินของตนก้าวออกจากด่านถงกวนอันเป็นปราการธรรมชาติ จนกระทั่งนำไปสู่ความพินาศย่อยยับในบั้นปลาย

กองทัพปฏิบัติการรบภาคสนามกองสุดท้ายของต้าหมิง ถูกกำหนดชะตาให้ต้องพินาศสิ้นทั้งกองทัพ

สิ่งที่เรียกว่ากองทัพฉินไร้พ่าย ล้วนกรำศึกเหนือล่องใต้จนสูญสิ้นไปนานแล้ว

เวลานี้ใต้บังคับบัญชาของซุนฉวนถิง มีเพียงกลุ่มชาวนาที่เพิ่งวางคันไถและผ่านการฝึกทหารมาแบบงูๆ ปลาๆ เท่านั้น แล้วจะเอาอะไรไปสู้รบได้?

"เปรี้ยง!"

สายฟ้าฟาดผ่าแหวกนภากาศ ตามมาด้วยห่าฝนกระหน่ำเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง

ภายในตำหนักรอง ท่ามกลางสายตาอันดุดันของรูปปั้นท้าวจตุโลกบาล สีหน้าของโจวซื่อเสียนแปรเปลี่ยนไปมาอย่างเคร่งเครียด

"ต้องทำอย่างไร ถึงจะเกลี้ยกล่อมฉงเจินได้?"

ลมพายุโหมกระหน่ำก่อนพิรุณใหญ่จะมาเยือน