บทที่ 138: เชือดไก่ให้ลิงดู

บทที่ 138: เชือดไก่ให้ลิงดู

ศิษย์พี่จางซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ รูปร่างกำยำและอายุมากกว่าเล็กน้อย เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้

“ศิษย์น้องหญิงพูดถูกแล้ว

ศิษย์น้องหลิน พวกเราเดินไปตามทางของตัวเองก็พอ รอให้โลกย่อยรกร้างบรรพกาลเปิดออก ค่อยลองแย่งชิงวาสนารอบนอก หากโชคดี บางทีอาจได้มรดกแก่นทองคำมาสักชิ้น

เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว พวกเราหลายคนก็คอยดูแลกัน เห็นสถานการณ์อย่างไรก็ค่อยทำตามนั้น”

ชายหนุ่มผู้บำเพ็ญเพียรในชุดคลุมสีเขียวซึ่งถูกเรียกว่าศิษย์น้องหลิน ฟังคำเกลี้ยกล่อมของทั้งสองแล้ว ก้อนหินหนักอึ้งในใจก็คลายลงไปกว่าครึ่ง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ คลายคิ้วที่ขมวดแน่น แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น แววตาค่อยๆ ฉายประกายไม่ยอมแพ้ขึ้นมาอีกครั้ง