บทที่ 93: ทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของตน

บทที่ 93: ทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของตน

สายลมอึมครึมในหุบเขาค่อย ๆ สงบลง ไออาฆาตทั่วฟ้าสลายหายไปจนหมดสิ้นตามการหลบหนีของผู้บำเพ็ญมารทั้งหก

สถานการณ์ตายอันกดดันจนแทบหายใจไม่ออกเมื่อครู่ พลันมลายหายไปราวควัน

เหนือท้องฟ้า เขตเพลิงสี่สีที่แผ่ปกคลุมทั่วฟ้าค่อย ๆ หดตัวลง ธรรมลักษณ์หมื่นจั้งเปล่งแสงวาบ ก่อนหลอมรวมกลับเข้าสู่ร่างของหลินเสวียนเต้าทั้งหมด

เขาสวมอาภรณ์สีขาวสะอาดไร้มลทิน รูปร่างสูงสง่าทว่าท่าทีสงบนิ่ง เพียงแตะปลายเท้าลงบนห้วงอากาศ ร่างก็ลอยลงมาเบื้องหน้าทั้งสี่คน

ไม่มีท่าทีวางอำนาจของผู้แข็งแกร่งแม้แต่น้อย มองอย่างไรก็เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งฝ่ายธรรมะผู้สุภาพอ่อนโยน

พื้นดินเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง ทั้งสี่คนล้วนได้รับบาดเจ็บ นั่งทรุดโทรมอยู่กับพื้นในสภาพน่าเวทนายิ่ง

เซวี่ยเฟิงได้สติกลับคืนมาเป็นคนแรก