กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 92: บิดาข้าคือเทพราชันหลงหยาง เซียวเทียนเช่อ
“เคียกเคียกเคียก——!”
เสียงหัวเราะประหลาดเย็นเยียบเสียดแก้วหูพลันระเบิดก้องขึ้นในช่องเขา สะท้อนไปทั่วหุบเขา ทำให้ผู้คนฟังแล้วขนลุกซู่
“ผู้ใดกัน!”
เซวี่ยเฟิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว ชักกระบี่ขวางหน้าทั้งสามคนในพริบตา สีหน้าพลันตึงเครียด ก่อนตวาดถามเสียงกร้าว
ท่ามกลางไออาฆาตดำทะมึนที่พลุ่งพล่านไปทั่ว ผู้วิเศษวิญญาณโลหิตค่อยๆ ก้าวออกมา
ปราณโลหิตทั่วร่างพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ย้อมช่องเขาครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีแดงคล้ำ ฝ่ามือประคองลำแสงโลหิตกลุ่มหนึ่งที่บิดกระเพื่อมไม่หยุด กลิ่นอายกดดันอันชั่วร้ายและเย็นเยียบแผ่เข้าปะทะใบหน้า จนลมหายใจของผู้คนสะดุดลง
แทบจะในเวลาเดียวกัน เงาดำอีกห้าสายก็ปรากฏกายจากความมืดในห้าทิศทางที่เหลือของช่องเขา ปิดตายเส้นทางถอยหนีทั้งหมดโดยสมบูรณ์!
ทางทิศตะวันออก ผู้วิเศษวิญญาณอาฆาตซึ่งคลุมกายด้วยเสื้อคลุมดำค่อยๆ ก้าวออกมา