ตอนที่ 11 กับดักพิสูจน์ความบริสุทธิ์

มุมปากของเว่ยชิงหานกระตุก ขาของเขาก็กระตุกเช่นกัน ทว่ากลับดึงออกมาไม่ได้

“ท่าน!” เซี่ยชุนเสี่ยวร่ำไห้ตะโกนว่า “ท่าน ข้าถูกใส่ร้ายจริง ๆ ศพผู้นั้นข้าไม่รู้จักแม้แต่น้อย เขาตัวใหญ่ถึงเพียงนั้น ส่วนข้าเป็นเพียงสตรีอ่อนแอที่ยกของหนักก็ไม่ได้ แบกของก็ไม่ไหว ที่บ้านยังมีผู้สูงวัยให้ดูแลและมีเด็กเล็กอยู่เบื้องล่าง ท่านต้องคืนความบริสุทธิ์ให้ข้านะ…”

เว่ยชิงหานรู้สึกว่าหูของตนแทบจะหนวกเสียแล้ว

เมื่อครู่นี้ตลอดทางที่ผ่านมา เขายังรู้สึกว่าเซี่ยชุนเสี่ยวเป็นแม่นางที่สุขุมและปกติดีอยู่เลย เหตุใดจู่ ๆ นางจึงกลายเป็นคนอ่อนแอถึงเพียงนี้ แถมยังตะโกนได้ดังนัก เสียงตะโกนนี้ดังก้องสะท้อนอยู่ในคุกใต้ดินเลยทีเดียว