ตอนที่ 10 แย่งคน

เว่ยชิงหานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พูดมา”

เหลียวอันกล่าวว่า “คนของหลินเซิ่งออกมาจากหอร้อยบุปผาแล้ว ก็ไปยังองครักษ์เสื้อแพร”

แม้เซี่ยชุนเสี่ยวจะไม่รู้ว่าหลินเซิ่งเป็นผู้ใด แต่ทันทีที่ได้ยินว่าเขาออกมาจากหอร้อยบุปผา นางก็เข้าใจได้ในทันที

หลินเซิ่งน่าจะเป็นบุรุษเมื่อครู่นี้

เหตุใดเขาจึงต้องไปยังองครักษ์เสื้อแพร?

“เขาทนรอต่อไปไม่ไหวจริง ๆ” เว่ยชิงหานลุกขึ้นทันที “ถอดเสื้อผ้าของเจ้าออก แล้วกลับไปกับข้า”

เซี่ยชุนเสี่ยวทำหน้าขมขื่น ชะตากรรมเอ๋ย ล้วนเป็นเพราะชะตากรรมทั้งสิ้น

ทว่านางเองก็ไม่มีความสามารถพอจะหลบหนีจากการรุมล้อมของยอดฝีมือองครักษ์เสื้อแพรทั้งสองคนได้ หากคิดจะหนีอีกครั้ง เกรงว่าจะไม่ง่ายดายเช่นนี้แล้ว