กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทายา
ซูอินชะงักไปครู่หนึ่ง
ยาทาหยกแก้บวมงั้นหรือ?
นางต้องใช้ด้วยหรือ? หรือว่าเส้าวั่งโดนตีตรงไหน เลยเรียกนางมาช่วยทายาให้?
คิดไปคิดมา นางก็รู้สึกว่าความคิดข้อหลังน่าจะใช่ จึงพูดกับเส้าวั่งว่า
“ถ้าโดนตี ก็ไปให้หมอดูสิ ข้าไม่ใช่หมอนะ”
ถ้าปล่อยให้ช้าไปจนร่างกายทรุดหรือทิ้งโรคไว้ แล้วจะไปหาคนที่ไหนมาร้องไห้ด้วยล่ะ
เส้าวั่งหัวเราะเบา ๆ แล้วส่ายหน้า น้ำเสียงใสกังวาน “ข้าไม่ได้โดนตี ยาทานี่เอาไว้ให้เจ้า”
ให้ข้าใช้งั้นหรือ?
ยาทาแก้บวมเนี่ยนะ?