กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าหมาป่าน้อยนวดขา
รถม้าของหวาหยางมารออยู่นอกประตูเมืองนานแล้ว
เส้าวั่งชำเลืองมองแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
กลับเป็นเส้าอวี้ องค์ชายใหญ่ที่หัวเราะเบา ๆ ก่อนพูดว่า “หวาหยางกำลังจะเป็นพระชายาของข้า ข้าย่อมดูแลนางอย่างดีอยู่แล้ว”
ว่าแล้วเชียว รัชทายาทแห่งจงโจวพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะเบี่ยงตัวหลีกทาง
จากนั้นแม่ทัพที่ยืนอยู่ข้างเขาก็หันไปสั่งทหารเฝ้าประตูเมืองว่า “เปิดทาง!”
สิ้นเสียงสั่ง ม้าและรถม้าของแคว้นเป่ยเยว่ก็เคลื่อนขบวนออกไปพร้อมกัน ระหว่างนั้น มือขาวผ่องราวกับหยกข้างหน้าต่างรถม้าคันหนึ่งก็ค่อย ๆ แหวกม่านขึ้นเล็กน้อย
เผยให้เห็นใบหน้าหญิงงามที่สวยจนแทบละสายตาไม่ได้
แม้วันนี้ซูอินจะไม่ได้แต่งหน้า เพียงแต้มสีปากเล็กน้อย แต่ก็ยังสวยจนคนมองแทบไม่อยากละสายตา