เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมาป่าน้อยที่ปีนหน้าต่างเข้ามา
บางทีอาจเป็นเพราะเหนื่อยมาก ซูอินเลยหลับยาวไปจนถึงช่วงเย็น
พอลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่นางรู้สึกได้คือผ้าห่มผืนบางที่คลุมอยู่บนตัว พอรู้ว่าอาชุ่ยเป็นคนห่มให้ ในใจก็พลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
นางลุกขึ้น หยิบไม้จุดไฟพกพาบนโต๊ะมาจุดเทียน เพียงครู่เดียว ห้องทั้งห้องก็สว่างขึ้น
นางผลักหน้าต่างเปิดออกเล็กน้อยเพื่อให้อากาศถ่ายเทอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็รู้สึกดีขึ้นมาก
อาชุ่ยที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเห็นเข้าก็เคาะประตูเดินเข้ามา แล้วรินน้ำอุ่นที่ผสมเตรียมไว้ให้ซูอิน
“แม่นาง ดื่มน้ำให้ชุ่มคอหน่อยเจ้าค่ะ”
อาชุ่ยพูดด้วยเสียงเบามาก
หลังเห็นซูอินดื่มน้ำจนหมดถ้วยแล้ว อาชุ่ยก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามว่า “แม่นาง คุณชายคนนั้นที่มาวันนี้...เป็นสหายของท่านหรือเจ้าคะ?”