กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าคืนนี้ไปหาเจ้าได้ไหม?
ลวงรักแล้วทอดทิ้งงั้นหรือ?
ซูอินอยากหัวเราะ
เขารู้หรือว่าการลวงรักแล้วทอดทิ้งหมายถึงอะไร?
คนที่ไม่ได้เจอกันมา 10 ปีคนนี้... นอกจากหน้าตาจะเปลี่ยนไปแล้ว ทำไมกลับดูเหมือนไม่ได้โตขึ้นเลยนะ?
พอเห็นซูอินหัวเราะเบา ๆ เส้าวั่งกลับยิ่งประหม่า เขาไม่อยากพลาดสีหน้าของนางแม้แต่นิดเดียว เลยจ้องมองไม่วางตา ราวกับกลัวว่านางจะหนีไป
“ทุ่งหญ้าก็ดีนะ” นางเบือนหน้าหนี สายตาลอยไปกับภาพในจินตนาการ “ข้ายังไม่เคยไปเลย”
คำพูดนั้นทำให้ใจที่กำลังห่อเหี่ยวของเส้าวั่งกลับพองโตขึ้นมา เขาตอบอย่างจริงจังว่า “ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง”
พูดจบ ซูอินก็หันกลับมาแล้วเหลือบมองเส้าวั่ง