กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าก็ยังหนุ่ม
พอใบหน้าหายร้อนลงบ้าง ซูอินถึงค่อยหยิบองุ่นขึ้นมาเม็ดหนึ่ง
ถึงเส้าวั่งจะไม่ค่อยกินของหวาน
แต่ซูอินกินอะไร เขาก็ขอชิมด้วย ดูราวกับอยากรู้มากว่ารสชาติเป็นยังไง
งานเลี้ยงต้อนรับย่อมไม่ได้มีแค่นั่งกินกันเงียบเหงาแบบนี้ ต้องมีการแสดงด้วยอยู่แล้ว
พอกินผลไม้วิญญาณกับของว่างกันไปเกือบหมด หุ่นกระดาษที่ขยับได้ด้วยวิชาอาคมก็ยกถาดเข้ามา เก็บจานเปล่าออก แล้วเปลี่ยนเป็นอาหารจานหลัก
ซูอินรู้สึกว่าหุ่นกระดาษพวกนี้น่าทึ่งมาก ดูคล้ายหุ่นยนต์อยู่หน่อย ๆ ทุกท่วงท่าที่ขยับดูแข็ง ๆ
พอหุ่นกระดาษเปลี่ยนอาหารบนโต๊ะของทุกคนเรียบร้อย การแสดงชุดแรกก็เริ่มขึ้น
คนแรกที่แสดงคืออวิ๋นจิ่ง ศิษย์พี่ใหญ่
เห็นเพียงเขานั่งลงกับพื้น ชายเสื้อสีอ่อนแผ่ออก สันหลังตั้งตรง