กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมล็ดผลไม้
ซูอินไม่เคยรู้เลยว่าเวลาเธอยิ้มมองใคร จะทำให้คนนั้นใจสั่นได้ขนาดไหน
ถึงหน้าตาจะดูเย็นชา แต่พอริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้มนิด ๆ ความเย็นชาก็กลายเป็นเสน่ห์ชวนมอง
ชวนให้หัวใจเต้นรัว
เส้าวั่งไม่ใช่คนที่หลงใหลความงาม และไม่เคยหวั่นไหวเพราะหน้าตาใคร
แต่พอใบหน้านี้อยู่บนศิษย์น้องหญิง เขากลับห้ามใจตัวเองไม่อยู่
ใบหูของเขาเริ่มแดงระเรื่อ เขารีบเบือนสายตาหนี ราวกับกลัวว่าหัวใจที่เต้นแรงจะเผยความรู้สึกออกมา เลยแกล้งทำเป็นคันคอแล้วกระแอมออกมาทีหนึ่ง
“เป็นอะไรหรือเปล่า?”
“...ไม่เป็นไร”
เส้าวั่งรู้สึกว่าตัวเองร้อนวูบไปทั้งตัว ทั้งที่ในตำหนักหนาวจะตาย แต่ความร้อนก็ไม่ยอมลดลงสักที