เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 เชื่อมต่อสองช่วงเขตเข้าสู่สถานี
ยามกู้หลินชวนกับพวกกลับถึงสถานีเสบียงพร้อมกระบอกโลหะทรงเพรียวอันนั้น กุญแจตรวจเช็กเปลือกรองครึ่งอัน และหลัวขุยที่ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา ฟ้ายังไม่ทันสางดี ทว่าสายลมบนท้องถนนกลับแตกต่างไปจากเดิมแล้ว
ไม่ได้หนาวเย็นขึ้น
แต่กลับนิ่งสงบมั่นคงยิ่งกว่าเดิม
แสงขอบสีขาวเย็นเยียบของเส้นระยะสามก้าวหน้าประตูกดทับลงบนกองเศษอิฐและคราบเลือด และแนวเขตฟอกสภาพแวดล้อมรอบขอบด้านนอกของเขตรอตรวจก็สว่างจ้าแสบตา ช่วงเขตด่านหน้าปากทางทิศใต้ที่เพิ่งตั้งมั่นขึ้นมาใหม่ยิ่งดูราวกับกระดูกสีขาวท่อนหนึ่งที่ยื่นแผ่ออกมาจากความมืดมิด กดตรึงเส้นทางฝั่งใต้ทั้งหมดเอาไว้อย่างแน่นหนา
ที่สำคัญที่สุดคือ วินาทีที่กู้หลินชวนก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา แสงสีขาวเย็นเยียบผืนนั้นภายในห้องแผงวงจรก็พลันพวยพุ่งสูงขึ้น และถัดมาในทันที เส้นสีขาวตรงหน้าประตู ปากทางทิศใต้ กระทั่งบนเครื่องเชื่อมต่อฝั่งบ่อไหลย้อนกลับต่างก็สั่นสะเทือนเบา ๆ ขึ้นมาพร้อมกันทั้งหมด
ราวกับสถานีทั้งแห่งได้เชื่อมต่อกระดูกชิ้นใหม่ที่เรียกว่า "ช่วงเขตบ่อ" กลับเข้ามาในร่างกายของตัวเองอย่างแท้จริงในที่สุด
หลินเสี่ยวม่านวิ่งปราดออกมาเป็นคนแรก แม้เสียงจะแหบพร่าจากการตะโกน แต่ดวงตากลับสว่างวาบจนน่าตกใจ
"พี่กู้ เมื่อกี้แผงวงจรกระโดดข้ามการยืนยันวงจรไปเองรอบหนึ่ง! เฉินต้วนบอกว่ามันเหมือน... เหมือนในสถานีมี 'ช่วงเขตระยะไกล' เพิ่มขึ้นมาอีกช่วง!"