เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 เสียงสะท้อนในช่อง
ภายในห้องแผงวงจร จุดแสงริบหรี่ที่แทนช่องตรวจเช็กด้านหลังของรหัสที่เจ็ดยังคงเต้นไหวเบา ๆ เปิดสลับปิดอยู่อย่างต่อเนื่อง
ดูไม่เหมือนหลอดไฟ
และยิ่งดูไม่เหมือนวงจรไฟฟ้าเข้าไปใหญ่
มันดูราวกับมีบางสิ่งแนบติดอยู่กับเปลือกล็อกรองด้านหลังช่องนั้น กำลังหอบหายใจเข้าออกทีละเฮือกจริง ๆ
ทั่วทั้งห้องแผงวงจรเงียบสงัดจนอึดอัด กระทั่งเสียงคำรามทุ้มต่ำของเครื่องนอกยังรู้สึกราวกับถูกกดทับให้เบาลงไปชั้นหนึ่ง หลินเสี่ยวม่านเพิ่งส่งลำดับใหม่อย่าง "ช่วงเขตหลัก ช่วงเขตรอง แนวตรึงหลัง" กลับเข้ามาเสร็จ ครั้นมายืนอยู่ตรงปากประตูยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ลำคอของเธอก็พลันตีบตันเพราะมวลอากาศหนักอึ้งที่กดทับลงมาในห้อง
เธออ่านลวดลายสีขาวเหล่านั้นบนแผงควบคุมรองไม่ออก ทว่าเธออ่านสีหน้าของทุกคนออก
หนิงหลานจ้องเขม็งไปยังจุดแสงริบหรี่นั้น เหงื่อผุดซึมเต็มขมับ ปลายนิ้วลอยค้างอยู่เหนือแผงควบคุมรอง ลังเลไม่กล้ากดลงไปอยู่เนิ่นนาน
เฉินต้วนเองก็เงียบเสียงลงเช่นกัน กลืนกระทั่งคำสบถที่ปกติติดปากไม่หยุดกลับลงคอไป ทำเพียงจ้องเขม็งไปยังเส้นลวดลายสีขาวทั้งสามสายที่เพิ่งกลับเข้าที่ตรงใจกลางแผงวงจร ด้วยความหวาดหวั่นว่าสายใดสายหนึ่งจะเกิดอาการรวนขึ้นมาก่อน
กู้หลินชวนยืนอยู่หน้าแผงวงจร แววตาเย็นเยียบและหนักแน่น