เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 ชิงลำดับตรงปากบ่อ
ยามกู้หลินชวนพาลู่เฟิง ถังเซียว และหนิงหลานกลับถึงสถานีเสบียง แสงสีขาวเย็นเยียบในห้องแผงวงจรยังคงเต้นเป็นจังหวะอย่างมั่นคง ทว่าบรรยากาศใต้ป้ายกฎตรงทางเข้ากลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
หลินเสี่ยวม่านยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์หน้าร้านพร้อมกางสมุดลงทะเบียนออก แม้เสียงจะแหบพร่า แต่เธอก็ขานชื่อและจัดแบ่งตำแหน่งหน้าที่ได้คล่องแคล่วฉับไวขึ้นเรื่อย ๆ สวี่จือเซี่ยยืนเฝ้าอยู่นอกห้องพยาบาล ปลายแขนเสื้อเปรอะเปื้อนเลือดและมีเชลยสองคนถูกมัดนอนอยู่แทบเท้า—คนหนึ่งเป็นสายสอดแนมตลาดมืด อีกคนเป็นสายลับแฝงตัวของโกดังสนิมดำ ยามใดที่คนใดคนหนึ่งกล้าขยับตัว เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น เพียงเอ่ยออกมาว่า "ขยับอีกทีฉันจะทำให้มือแกพิการ" ก็บดขยี้ความคิดจะขัดขืนลงได้ในพริบตา
ช่วงเขตด่านหน้าปากทางทิศใต้หยั่งรากลงได้แล้ว เป็นครั้งแรกที่เส้นระยะสามก้าวหน้าประตูตรงหน้าทางเข้า เขตรอตรวจ พื้นที่พักผ่อน ห้องพยาบาล และห้องแผงวงจรทำงานประสานกันราวกับเครื่องจักรที่ขบฟันเฟืองเข้าล็อกกันอย่างแท้จริง
ก็เพราะเหตุนี้เอง กู้หลินชวนจึงยิ่งรู้ดีว่าตอนนี้เขาไม่อาจพากำลังหลักทั้งหมดของสถานีออกไปพร้อมกันได้
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาด้านใน เขาก็ออกคำสั่งโดยไม่เปลืองคำพูดแม้แต่คำเดียว
"หลินเสี่ยวม่าน เคาน์เตอร์หน้าร้าน ป้ายกฎ และเขตรอตรวจ—ทุกอย่างคงไว้ตามเดิม ใครก่อเรื่องให้กาหัวเป็นศัตรูทันที"
"สวี่จือเซี่ย เชลยในสถานีฝากไว้ที่คุณ จับตาดูให้ดี ห้ามพลาดเด็ดขาด"