เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 แกนกลางเข้าสู่หัวใจสถานี
วินาทีที่แนวเขตบาง ๆ ทางฝั่งตะวันตกสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง ถนนทั้งสายก็ราวกับถูกใครบางคนคว้าบีบคอเอาไว้แน่น
หมาเถ้าที่เดิมทีพุ่งกระโจนเข้าใส่ขอบด้านนอกของเขตรอตรวจเพิ่งถูกกระแสไฟเสถียรจากแนวเขตฟอกสภาพแวดล้อมซัดจนกลิ้งคว่ำ ควันไหม้สีขาวอมเทาลอยกรุ่นขึ้นจากขนของพวกมันขณะส่งเสียงร้องหงิงแล้วล่าถอยออกไป
สายหยั่งเชิงแนวเขตของตลาดมืดตัวดื้อดึงไม่กี่คนที่ปะปนอยู่ด้านหลังฝูงชนกำลังคิดจะอาศัยเปลวไฟและกลุ่มควันชุลมุนเบียดรุกคืบเข้ามาข้างหน้าอีกก้าว ก็พลันได้ยินเสียงหนึ่งที่เย็นชาและแข็งกร้าวเสียจนกดสยบเสียงจอแจทั่วทั้งถนนลงไปได้ทั้งหมด
"หลินเสี่ยวม่าน ตั้งกระดานลงทะเบียนขึ้น"
กู้หลินชวนอุ้มกระบอกขนย้าย ยืนหยัดอยู่หน้าแนวเขตที่กลับมานิ่งเสถียรและสว่างไสวอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดังนัก ทว่าผ่าแยกสถานการณ์อันวุ่นวายทั้งหมดออกเป็นเสี่ยง ๆ ดุจคมมีด
"ด้านนอกเขตรอตรวจ ภายในเส้นระยะสามก้าว ใครกล้าพุ่งพรวดเข้ามาส่งเดชอีก ให้จัดการในฐานะพวกหยั่งเชิงแนวเขตทั้งหมด"
ลำคอของหลินเสี่ยวม่านแหบแห้งไปหมดแล้ว ทว่าในเวลานี้เธอกลับดูราวกับได้เรี่ยวแรงกลับคืนมาในพริบตา เธอคว้าป้ายกฎที่เปรอะเปื้อนเถ้าถ่านและคราบเลือดวิ่งปราดเพียงไม่กี่ก้าวไปถึงแนวหน้า แล้วกางแขนยกขึ้นแขวนบนโครงเหล็ก
"ฟังให้ชัด! หัวหน้าสถานีกลับมาประจำสถานีแล้ว และกฎเกณฑ์เปิดใช้งานใหม่อีกครั้ง!"