เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 เห็นเปลวไฟตรงปากบ่อ
ปล่องดูดกลับระบายความร้อนดูราวกับกระดูกเหล็กสีดำที่ปักลึกเข้าไปในชั้นดิน ทอดตัวตรงดิ่งขึ้นลงเสียจนมองไม่เห็นปลายทาง
ผนังปล่องมีบันไดซ่อมบำรุงเก่าตอกตรึงเรียงเป็นแถว ขึ้นสนิมจนดำคล้ำ ขอบทุกด้านเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำควบแน่น กู้หลินชวนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงวงแสงสีเทาพร่าเลือน ราวกับท้องฟ้าถูกใครบางคนอุดปิดไว้จนเหลือเพียงรอยแยกเล็ก ๆ สายลมพัดกรูลงมาตามปากบ่อ หอบเอากลิ่นเหม็นไหม้ฉุนกึกที่ยิ่งสูงขึ้นก็ยิ่งเข้มข้น ผสมปนเปกับกลิ่นคลื่นเถ้าถ่านและน้ำมันเชื้อเพลิง บีบอัดเข้าสู่โพรงจมูกเป็นชั้น ๆ
นั่นคือไฟจากบนพื้นดิน
ทางฝั่งสถานีเสบียงลุกเป็นไฟขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
หนิงหลานประคองกระบอกขนย้ายไว้จนปลายนิ้วเย็นเฉียบขาวซีด สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันทีที่ได้กลิ่นนี้ "ปากบ่ออยู่ไม่ไกลจากโรงสูบน้ำรอบนอก การที่กลิ่นไฟพัดกรูลงมาถึงนี่ได้ แปลว่าข้างบนตอนนี้ปั่นป่วนวุ่นวายกันไปหมดแล้วค่ะ"
ฉินเหยียนสบถเสียงต่ำ ปลายนิ้วเกี่ยวแตะด้ามปืน ทว่าแววตากลับยิ่งเย็นเยียบลง "คราวนี้โกดังสนิมดำบีบกดดันเข้ามาพร้อมกันทั้งบนดินและใต้ดินเลย"
กู้หลินชวนไม่ได้ตอบ