เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 ฝ่าทะลวงช่องระบายความเย็น
ยามสายลมระลอกแรกพัดทะลักเข้ามาในช่องระบายความเย็น หนิงหลานก็หนาวเหน็บจนเกือบทำกระบอกขนย้ายหลุดมือ
นั่นไม่ใช่ความหนาวธรรมดา
แต่มันคือความเย็นยะเยือกไร้ชีวิตชนิดที่แทรกซึมทะลุเข้าไปตามข้อกระดูก ราวกับช่องทางทั้งสายไม่เคยสัมผัสลมหายใจของสิ่งมีชีวิตมานานหลายปี กระทั่งแกนความเย็นถูกบรรจุลงในกระบอกขนย้าย ความต่างอุณหภูมิที่ตกค้างอยู่ตลอดแนวท่อเก่าทั้งหมดจึงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างรุนแรงพร้อมกัน
"อย่าปล่อยมือ!" กู้หลินชวนตวาดเสียงต่ำไล่มาจากด้านหลัง
หนิงหลานกัดฟันแน่น โอบกอดกระบอกขนย้ายไว้แนบอกยิ่งกว่าเดิม
ถังเซียวเบียดประชิดอยู่ด้านหลังเธอ แทบจะกึ่งประคองกึ่งดันร่างเธอไปข้างหน้า ส่วนฉินเหยียนอยู่หน้าสุด ใช้มีดสั้นขูดไล่ดูรอยสีเก่าบนผนังช่องเพื่อคลำหาทิศทางพลางสบถรัวเร็ว "ไอ้ที่เฮงซวยนี่มันยังยาวอีกแค่ไหนวะ!"
"ข้างหน้าอีกนิดก็ถึงท่อระบายความร้อนข้างวงนอกแล้ว!" หนิงหลานหอบหายใจตอบ "อย่าหยุดนะ! ถ้าหยุด พวกข้างหลังจะตามมาทัน—"
ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เสียงกระแทกหนักหน่วงก็พลันระเบิดดังขึ้นมาจากตะแกรงเหล็กด้านหลัง
โครม!