เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 อ้อมเข้าสู่โถงทางเดินรอง
"อย่าเดินผ่านโถงทางเดินรอง ประตูมันจะเปิดเอง"
หลังเสียงผู้ชายที่แหบพร่าจนแทบแตกเสียงนั้นเงียบลง ทั่วทั้งห้องก็ราวกับถูกใครบางคนบีบคอเอาไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก
วิทยุสื่อสารเหลือเพียงเสียงซ่าดังขึ้นชุดหนึ่ง ก่อนจะเงียบสนิทลงโดยสิ้นเชิง
ไม่มีใครเอ่ยปากก่อน
เครื่องปั่นไฟสั่นสะเทือนพร้อมเสียงหึ่งต่ำ แสงสีขาวจากแนวเขตฟอกสภาพแวดล้อมลอดผ่านช่องประตูเข้ามา ทอดเฉียงลงบนแบบแปลนเก่าบนโต๊ะ ฉาบไล้โถงทางเดินรองขนส่งวัสดุที่เพิ่งถูกวงกลมไว้ด้วยเฉดสีเย็นเยียบ
สีหน้าของหนิงหลานซีดเผือดที่สุดในรอบค่ำคืนนี้
"ฉันรู้ว่าประโยคนั้นหมายถึงอะไรค่ะ" เธอจ้องมองแบบแปลน น้ำเสียงเกร็งตึง "โถงทางเดินรองที่ชั้นใต้ดินชั้นสองของจุดวิจัยไม่ใช่ทางเดินธรรมดา แต่มันคือช่องทางขนส่งแบบเก่า เพื่อป้องกันไม่ให้คลื่นเถ้าถ่านซึมเข้ามา ประตูวงนอกจึงไม่ได้ล็อกตายไว้ตลอดเวลา แต่มันจะลดความดัน เปิด และปิดเองโดยอัตโนมัติภายใต้เงื่อนไขเฉพาะ"
โจวเจิ้นขมวดคิ้ว "พูดให้เข้าใจง่าย ๆ"
"พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ—" หนิงหลานกลืนน้ำลายลงคอ "ตอนที่ประตูเปิดออก ไม่ได้หมายความว่าจะเปิดให้คนเดินผ่าน แต่มันเปิดเพื่อเคลียร์ช่องทางเดินค่ะ"