เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 มีคนอยู่ใต้ดิน
เมื่อเสียงเคาะทึบ ๆ สามครั้งนั้นดังขึ้นมาจากใต้ดิน ทุกคนก็หยุดพูดลงพร้อมกัน
สายลมพัดลอดใต้ท้องรถยนต์ร้าง หอบเอากลิ่นอับชื้นของน้ำเย็นเข้ามา แล้วพัดเชือกขาดตรงขอบปากบ่อให้แกว่งไกวเบา ๆ
แสงสีขาวจากแท่งไฟเย็นสาดเฉียงลงไปในบ่อ ส่องสว่างเพียงครึ่งหนึ่งของผนังบ่อที่ชื้นแฉะ ลึกลงไปกว่านั้นคือความมืดมิดที่กลืนกินแสงทั้งหมด
กู้หลินชวนนั่งยอง ๆ อยู่ริมปากบ่อ ไม่รีบร้อนเอ่ยปาก
เขากำลังเงี่ยหูฟัง
ข้างใต้เงียบสงัดมาก เงียบเสียจนได้ยินกระทั่งเสียงหยดน้ำเพียงหยดเดียวไหลเลื่อนลงตามบันไดเหล็กแล้วร่วงหล่นดังติ๋งลงสู่แอ่งน้ำขังเบื้องล่างที่ไม่รู้ว่าลึกเพียงใด
ทว่าเสียงสามครั้งเมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงตา
มันไม่ใช่เสียงข่วนประตูแหลมแสบแก้วหูของหนูเถ้าขุดดิน และไม่ใช่เสียงหินกลิ้งทึบ ๆ หลังทางถล่ม
มันฟังดูเหมือนมีใครบางคนถือของแข็งเคาะลงบนประตูเหล็ก พยายามจะส่งสัญญาณออกมามากกว่า